Kalite bir ahlak felsefesidir. Armand V. Fiegenbaum
Radyocunun kalitesi, radyonun kalitesi, yönetici kalitesi, sektörün kalitesi..
1-) Vizyonu ve hedefleri sadece cebini doldurmak olan radyo patronlarının yarattığı radyo yayıncılığı kalitesi.
2-) Reyting odaklı yaratılmış bir radyo yayıncılığı kalitesi?.
3-) Topluma dayalı topluma duyarlı toplumun zevk ve tercihlerini belirleyen, ilkeleri olan radyo yayıncılığı kalitesi?.
1-) Para kazanmak, popüler kültürün bir parçası olmak , sosyal medya?da birçok takipçi sahibi olmak, ünlü şarkıcıların basın tanıtım gecelerinde boy göstermek hedefi ile mikrofona sadece şarkı anonsu yaparak kendini ifade edebilen radyocu kalitesi?.
2-) Siyasetten taraf olan ,haşarı çocuk zekası ile yapılan espirileri komedi olarak dinleyiciye yutturan, efektlerle mizahın zirvesinde kendini gören, sosyal medya ve telefon bağlantıları olmadan espri yapamayan, telefon şakaları ile mizah üretmeye çalışan radyocu kalitesi?.
3-) Müzik ve tiyatro kültürüne sahip, okuyan , öğrendiklerini doğal ve akıcı bir şekilde özetleyebilen, üslup ve doğallık içerisinde dinleyicisini kendinden soyutlamadan hitap yeteneği ile kendisini dinletmeyi bilen, popüler kültüre hakim olduğu kadar yaptığı analizleri eğlenceli ve anlaşılabilir şekilde sunabilen, sorgulayan ve sorgulatabilen , bir sonraki programda neler anlatacak diye beklenilen radyo programcısı kalitesi.
“Kalite konusunda bir heyecan ve arzunun olmadığı bir organizasyonda başarısızlık söz konusu olur.” Tom Peters
Radyocuların heyecanı kalmamış, inançları kalmamış, radyo patronlarının yaptığı yönetici ve müzik direktörü tercihleri zaten içler acısı, sektörde dinlediğiniz her hangi bir programcıyı ertesi gün dinleyip dinleyemeyeceğinizi bilemiyorsunuz Bir radyocu 1 yılda kaç tane yönetici değiştiriyor, Radyocu egoları ile kirlenmiş kulisler içerisinde radyo yayıncılığı kimin umurunda?
Kimin Umurunda kalite? Kimin Umurunda etik? Kimin umurunda ahlak?
Koyunun olmadığı yerde keçiye Abdurrahman Çelebi derler. (“Ortamda tecrübeli veya ehil insanlar bulunmadığında, tecrübesiz veya toy insanlara hak ettiğinin üstünde önem gösterilir” anlamında bir söz)
