“Bugün bir yaşıma daha girdim! İnsanların yaş aldıkça ne kadar acımasız olabildiği gerçeğiyle; hepsinin aslında aynı kusursuz bebek olarak Dünya’ya geldiği bilgisi arasında bocalamaktayım. Bir yandan kollektif bir aşkta yüzdüğüm, bir yandan en yakınımda nefreti hissettiğim bu yaş günümde artık ağlamayı aşmış, gelene gülmekteyim 🙂 Ayak bastığım en karanlık doğum günüm olduğunu düşündüğüm anda Efe’yle şarkımız Hero çalınca birden mutfaktaki radyoda, ruhuma yeniden ışık yayıldı. Bence hayatımın ikinci yarısı daha güzel olanı olacak; yaşamın benim için inci gibi sıraya dizdiği travmalardan sonra bunu bekliyor, bunu umuyorum. Bir direniştir yaşamak ve bir akıştır aynı zamanda; bir kabulleniştir, parçalanıştır, bütünlenip yeniden doğuştur; bir serzeniştir yaşamak; ani bir yüzleşmedir, yeniden tanışmadır, yolun yarısında baştan başlamadır; deli derlercesine bir gülüştür; insan incitememektir şahsi incinmişliklerinden ötürü; bir dinleyiştir vaaz vermeden, ikna oluştur sual etmeden; bir diz çöküştür eğilebildiğince ve fakat dimdik bir inanıştır da yaşamak; öyle bir seviştir ki herkesi olduğu gibisine… İyi ki varsınız, iyi ki doğduk!…”
